Vanavond de upgrade naar Melodyne versie 2 gedaan.
Zoals gebruikelijk denk je “even gauw doen” en loopt het uit in: “de hele avond kwijt”.
Grootste struikelblok: geen moeilijke activaties proberen te volgen.
Waar je overigens in 1e instantie wel intrapt – melding ‘activation only one click away’ veroorzaakte een vastloper..
Na installaties (ilok client, ilok software, melodyne zelf) gewoon naar de website www.ilok.com gaan en je autorisaties in gang zetten.

De prachtige voucher-code (20% korting) die ik vorige week op een workshop kreeg bij Midi Amsterdam, werkte niet. Je wordt dus over de streep getrokken met een waardeloze kortingbelofte.

Thanks for nothing, Celemony! 

Maar het resultaat is beter als voorheen! Melodyne Editor is nu een volwassener stukje software geworden en heeft mooie toevoegingen erbij gekregen.  De belangrijkste: 64-bit modus. Betekent concreet het volgende: in 32-bits modus tot 2G te gebruiken door M, in 64-bits modus kan het gehele interne werkgeheugen van de PC processor worden benut. Daarnaast heeft Melodyne nu eindelijk de onontbeerlijke sneltoetsen erbij gekregen: appeltje-z, appeltje-a….

Minpuntje: de prijs.
€ 99,00 is niet goedkoop voor een upgrade naar een nu pas volledige versie.
De vorige versie was dat zeker niet.

Het zijn prachtige pakketten, die je op de Mac in je studio kunt draaien, dat mag gezegd zijn. Maar op een Apple machine kan net zoveel mis gaan als op een Windows machine.

Kortom: de tracks (cello Bence Huszar) die we vorige week vanuit Protools wilden exporteren en met de beste wil van de wereld niet in Logic afgespeeld kregen, zijn nu verwerkt.
Oplossing: region in Protools consolidaten en daarna ‘Exporteren als file’.
Tja, je moet het maar even weten.

Melodyne
Het alom geprezen Melodyne wilde vorige week in Logic (bleek in 64-bits mode te draaien) maar niet werken. Logic crashte en bleef crashen. Ach en wee….
Vandaag Logic in 32-bits modus gestart en nu lijkt Melodyne goed te werken.
Morgen komt Ber en als het dan niet goed gaat, zwaait er wat, vrees ik….. (hiehie…

Na best lang wikken en wegen eindelijk de kogel door de kerk; voor enkele euro’s   aan instrumentenplugins aangeschaft.

Wat zijn dat, instrumentenplugins? Dat zijn echt klinkende instrumenten die je bespeelt op je keyboard en via de computer laat klinken. Er speelt een computer, je hoort een echte trombone. Niet te geloven, zo’n mooie kwaliteit! Van Native Instruments een bundel gekocht: The Trombone, The Trumpet. Wow, wat een sound! Na een kleine week van vele uren alle processen doorlopen: aanschaf, installatie, snuffelen, verkennen, bestuderen, bijkomende hardware bijkopen, licenties etc etc heb ik het spul aan de praat. Ook al even wat tests toegepast in het arrangement van ‘ Daisy ‘ . Klinkt echt te gek….

Ik hoop maar dat mijn maatje het ook mooi vindt. Hij heeft nog wat last van wat veel orthodoxe muzikanten hebben: fobie voor computerinstrumenten. Dit is te wijten aan de vele goedkope shit die tegenwoordig circuleert. Maar als je wat beter doorzoekt en wat geld uitgeeft, krijg je een levensecht instrument in huis, dat je kunt gebruiken zo vaak je wilt.

Dit laatste in tegenstelling tot de live muzikant, die zijn hielen licht  na de laatste take en bijna altijd terug moet komen om foutjes te repareren of nieuwe ideetjes andermaal in te spelen…

Of muzikanten die niet kunnen improviseren, persé alles op bladmuziek moeten hebben, waardoor spontaan ingevallen ideeën niet gerealiseerd kunnen worden tijdens opnamen. Daarbij heb je nog een scala aan microfoons en randapparatuur nodig. Heb ik niet, kan ik niet, wil ik niet.

Dan hebben we nog een categorie muzikanten die hun stem of instrument niet beheersen en dus eigenlijk door de ‘studioscout’  nooit uitgenodigd hadden mogen worden, da’s helemaal geen werken… Ik heb er genoeg van.

In 2012 heb je een iPhone, gebruik je in de keuken inductiekookplaten en in je studio plugins.